Ветразь надзеі

Управление по образованию Минского райисполкома

Сёмковская

средняя школа

 

РусскийБеларускiEnglish
Карта сайта Электронное обращение На главную

Меню

Главная
Skip Navigation Links

Календарь новостей

<<Октябрь, 2019>>
пнвтсрчтптсбвс
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031

Контактная информация

Адрес: Минский р-н, а/г Семково, ул.Центральная, д.1
Телефон: 503-11-48
Электронная почта: semkovo@minsk.edu.by

Cтатистика посещений

Яндекс.Метрика

 

Творчае аб’яднанне “Ветразь надзеі” 2018-2019 н.г.

У наша творчае аб’яднанне ўваходзяць вучні 8-10 класаў. Удзельнікі аб’яднання цікавяцца культурай і літаратурай Беларусі, дапамагаюць у арганізацыі і правядзенні святаў, агульнашкольных мерапрыемстваў, звязаных з папулярызацыяй беларускай мовы, прымаюць удзел у конкурсах, алімпіядах.  У сваёй дзейнасці праяўляюць ініцыятыўнасць, творчасць, артыстызм, крэатыўнасць.

Удзел у мерапрыемствах:

 Святкуем Масленіцу!

Агучваем мультфільм на беларускай мове!

Шукаем таленты!

Конкурс на лепшую фотаілюстрацыю да твора беларускай літаратуры!

Нашы пераможцы:

Іван Навуменка “Сямнаццатай вясной”     11 клас

Якуб Колас “Дарэктар” 5 клас

І. Мележ “Людзі на балоце” 10 клас


Калектыўна-творчая справа “Мова-цуд” (урачыстае закрыццё тыдня беларускай мовы і літаратуры)

Інсцэніроўка народнай казкі “Рэпка”

Урывак з паэмы Я.Коласа “Дарэктар”

Урывак з аповесці К.Чорнага “Насцечка”

 



“Гучы, жывое беларускае слова”

Урачысты мітынг, прысвечаны 75- й гадавіне з дня вызвалення Беларусі.

Спроба пяра…

Прысвячэнне…

Пясняр беларускі, Максім Багдановіч,

Так шчыра мне хочацца дзякуй сказаць!

Паэт, перакладчык, празаік і крытык,

Усіх дасягненняў мне і не назваць.

 

Праз вершы цудоўныя, дзіўную прозу,

Мяне навучыў ты Радзіму любіць.

Пра прыгажосць беларускай прыроды

З гонарам усюды магу гаварыць.

 

За век свой кароткі, няшчасную долю

Ты столькі стварыў, пераклаў і спазнаў,

Што нават з Купалам і Коласам побач

У сэрцы маім ты заўсёды стаяў.

 

Дзядзька-кухар

Суддзя, настаўнік, гумарыст,

Псіхолаг, знаўца і артыст.

Увішны, жвавы, смелы,

Спраўны, верны і ўмелы.

Нястомна мог дзяцей ён забаўляць,

Такога дзядзьку толькі пажадаць!

                                                     7 клас

Дзядзька-майстар

Усталі сёння з дзядзькам уранку,

Рашылі ладзіць мы буслянку.

На дуб у двары ўсцягнулі кола

І прычапілі, а наўкола-

Такі абрыс вачам адкрыўся,

Што кожны, хто залез, дзівіўся,

Як Нёман велічна разліўся,

Люстэркам так блішчыць, здаецца,

Што сонца гукае, трасецца.

А бусел ходзіць важна ў ботах

Па прыбярэжжах, па чаротах.

Шчаслівая дзятва гукае:

-         Гэй, бусел, бусел, што лятае!

Ці бачыш ты нашу буслянку,

На дубе моцным каля ганку?

Хутчэй ляці, хутчэй сяліся

Ды з намі моцна падружыся.

А дзядзька наш у вус смяецца,

Яго мы любім ад усяго сэрца!

І дзядзька нам распавядае:

Дзе бусел быў, дзе ён блукае,

Праз свет увесь дамоў лятае.

І кажа нам: “Вы беражыце

Свой край і васількі ў жыце.

Бо бусел ведае, ён знае,

Ён па ўсіх палях лятае.

Няма найлепшай ва ўсім свеце

Зямлі, як беларускай, дзеці.               Бажко Мацвей

 

Маёй мове…

Мова мая беларуская,

Мова з далёкіх вякоў,

Ты праслаўляла, шаноўная,

Мудрых маіх землякоў!

Ты ад Скарыны да Коласа

Была ў заняпадзе не раз,

Але ўздымалася, кволая,

І ішла ў сучаснасці час!

Зараз цябе не ўшаноўваем,

Не зберагаем, як скарб.

Мова ты родная, матчына,

Не чуем цябе кожны раз

Мы  і ні ў хаце, на досвітку,

Ні ў завірухах жыцця,

Стала трасянкаю ўся.

Калі не здолеем вывучыць

Ды зберагчы ад бяды

Мову пявучую, шчырую,

Як будзем звацца тады?               Бажко Мацвей

                                      

Зіма                                                                        

Прыгожыя, зіхоткія сняжынкі,

Нібы маленькія таемныя іскрынкі,

Віруюць, кружацца, смяюцца,

Стаць найлепшымі танцоркамі імкнуцца.

 

Падхопленыя снежнаю завеяй,

Вясёлым ветрыкам і лёгкаю пургой

Іскрынкі не разлучаны з надзеяй

Сутрэцца тут наступнаю зімой.

 

                Строчки о войне…

Республиканский Час памяти: письменный урок «Любовь и подвиг»

Сила любви.

Что такое любовь? Каждый человек в это слово вкладывает свой смысл. Для кого-то—это чувство радости и позитива, безумия и счастья. Для кого-то—это долгие переживания и горечь, страдания и слезы.

Для кого-то—это смысл жизни.

Любовь—это связь, неразрывная цепочка, структура, долгая нить и контакт между мужчиной и женщиной. Чтобы влюбиться, человеку нужны 0,2 секунды. С этого взгляда и начинается любовь. 0,2 секунды становятся фундаментом, на котором воздвигается дом великой любви.

Видимо, так и было в жизни Зинаиды Туснолобовой и Иосифа Марченко. Их любовь можно назвать подвигом. Израненная войной физически и душевно, оказавшись человеком, лишенным ног, женщиной, которой фашист прикладом автомата изуродовал лицо, Зинаида была любимой женой и матерью. Но беда одна не ходит: во младенческом возрасте умерли дети. Как жить? Спасла любовь. Спасла вера друг в друга. Держаться вместе—это было смыслом жизни, это было счастьем. Бывшая медсестра, Зинаида вынесла с поля боя не один десяток окровавленных тел, спасла не одну жизнь—подоспела вовремя, кричала, но тащила на себе изуродованное тело солдата. Но судьба распорядилась так, что потом ее, больную, с протезами вместо ног, вел по жизни Иосиф.

Она умерла первой. Иосиф пережил жену на семь лет. Так и жил один, потому что не встретил такой второй Зинаиды.

Их любовь—это величайшее чувство, которое приходит не ко всем, потому что случается один раз в тысячу лет. Это подвиг во имя жизни, красоты, счастья и добра.

Михаль Екатерина, 10 класс.

 

 

                               О вас мы сегодня плачем

ХХІ век, стремительный, быстрый…

С  ХХ веком не сравнить.

Но смог бы ты, ХХІ, выстоять

В той войне, о которой не забыть.

 

Не забыть рассказов страшных,

Глаза, живших людей тогда…

Чувствуешь, как было опасно,

Как было трудно, горько—

Была беда.

 

Было великое горе,

Охватившее мирных людей.

Было слез вылито море

Из глаз женщин и малых детей.

 

Но великая сила жизни,

Сила любви и добра,

Уважения к милой Отчизне

На подвиг людей позвала.

 

И выстоял прадед

В горниле страшной войны,

И в дар нам оставил

Просторы родимой земли.

 

Чтоб птицы по-прежнему пели,

Чтоб звезды купались в росе,

Чтоб детей голоса звенели

И чтоб солнце—у девчонки в косе.

 

Чтоб мама улыбалась дитяти,

Чтоб дом был полон гостей…

О вас мы сегодня плачем,

О тех, кто был  убит на войне.

                                   Матвеева Анастасия, 8 класс

 

Сохраните в памяти

            Мы любили весну и метели,

            Любили, когда облака в небе плыли…

            Мы жить хотели,

              хотели, очень хотели,

              Но нас убили,

            Убили,  убили

             Мы недослушали соловьиные трели,

             Не запомнили запах мяты,

             Но мы жить так хотели, хотели…

            А были тогда мы солдаты.

 

            Теперь не для нас рассветы,

            Не для нас солнце и дождь…

            Почему? Не найти ответа

            Ни в светлый день, ни в темную ночь.

 

           Просим вас, живущих на свете,

          Сохраните в памяти своей

          Нашу память о лете,

          Облики наших друзей

 

                                           Крылова Анна,  8 класс

 

Звездочка на карте района

История следующая. До войны недалеко от Минска, в деревне Семков

Городок был открыт детский дом. В 1941 году его воспитанников не успели эвакуировать. Оккупанты назначили здесь своего директора, подобрали персонал.

Весной 1943 года немецкие медики испытывали на детях действие медицинских препаратов, брали донорскую кровь для лечения раненых немецких солдат. Детей принуждали к этому силой.

Зимой 1944 года руководителям Заславского подпольного райкома КП(б)Б от одного из воспитателей стало известно, что воспитанников детского дома фашисты намерены отправить в Германию.

Семков Городок находился за пределами партизанской зоны — вблизи крупных вражеских гарнизонов, размещавшихся в Минске, Масюковщине, Заславле, Ратомке. О том, чтобы отбить детей в бою, не могло быть и речи. Действовать решили под покровом ночи.

Нескольким отрядам дали задание выделить по 10–15 саней, непременно запастись сеном, одеялами, одеждой. На каждых санях должен быть вооруженный возница. Командиру роты из отряда имени Г. К. Жукова Ивану Ботяну поручили сопровождать обоз, а отрядам «Штурм», «За Отечество», «Грозный» и имени Фрунзе — перекрыть засадами дороги, ведущие во вражеские гарнизоны, мимо которых должен проходить обоз.

Бывшая воспитанница детского дома в Семковом Городке Инна Войцехович вспоминала: «Нас посадили в сани, и мы поехали. Я ехала на предпоследних санях. Ночь была морозная, а партизан было много-много. Каждую подводу охраняли, а также охраняли обоз впереди и позади. На пути встречались деревни, и нас распределяли по хатам. Жители деревень уже заранее знали, и поэтому они ночью не спали, а ждали нас».

Операция прошла успешно, без столкновений с врагом. Всего 274 ребенка под видом племянников и внуков устроили в семьи сельских жителей.

С целью спасения мирного населения от истребления и отправки в фашистское рабство партизаны, подпольные организации проводили среди городского населения разъяснительную работу о необходимости ухода жителей городов в деревни, организовывали их вывод в сельскую местность.

Так, из Минска в условиях жестокого оккупационного режима только за два с половиной месяца 1944 года были вывезены в деревни, спасены от истребления и отправки в Германию 1050 семей.

По состоянию на февраль 1944 года на находящейся под фашистской оккупацией белорусской земле мужественно сражались с фашистами 787 партизанских отрядов, 702 из которых входили в состав 145 партизанских бригад.

Во время боевых действий партизанских бригад и воинских формирований на земле Семкова Городка, Семково, Чучаны погибло значительное количество бойцов. Многие из них остались неизвестными. В честь неизвестных солдат, партизан возле храма в Семковом Городке создана братская могила. На ней нет гравировки с фамилиями погибших. Там только надпись: « Вам, отстоявшим честь и независимость нашей Родины в 1941-1945 годах».

Но есть в Семковом Городке среди могил еще один памятник неизвестным воинам, погибшим на Семковской земле—небольшая тумба с красной звездой. Время отложило отпечаток на памятнике: где-то облезла краска, где-то выросла дикая трава. Участники нашего похода решили: сойдет снег, и мы придем сюда с краской, лопатой и цветами, чтобы привести памятник и могилу в порядок. Нельзя забыть о тех, кто ценой своей жизни подарил нам право на жизнь.

            

      Левченко Александра, 8 класс

 

Шчасце  жыць у Беларусі

 

Як жа добра, што мы дзеці,

Можам жыць у мірным свеце,

Радавацца сонцу, кветкам і

Рунеючым палеткам.

 

Тут і рэкі, і азёры,

Неба чыстага блакіт.

І бязмежныя прасторы,

Як зялёны аксаміт.

 

У небе жаўраначка спевы,

Жыта ў полі, васілёчкі,

Ветру цёплага павевы,

А ля красак- матылёчкі.

 

Усё навокал так прыгожа,

Так усё проста і так гожа!

Хочацца ад шчасця пець,

Зоркай у неба паляцець.

 

Тут прытулак ад нянасцяў,

Свет бацькоўска агня,

Бо Радзіма-гэта шчасце,

І любоў, і дабрыня.

 

Белы бусел у сінім небе

Над Радзімаю ляціць.

Як жа добра і шчасліва

У краіне мірнай жыць!

 

                         Паповіч Вікторыя 8 клас

 

2017-2018  навучальны год

Настаўнікі беларускай мовы і літаратуры Паповіч Наталля Аляксандраўна,

Вольская Ірына Мікалаеўна,

школьны бібліятэкар Рабчун Ірына Яўгенаўна

Дэвіз: "Ветразь надзеі нас кліча наперад!"

Мерапрыемствы, прысвечаныя 500-годдзю беларускага кнігадрукавання

Конкурс “Апрані літару”

Вусны часопіс “Кніга – скарбніца ўсіх багаццяў”. Прэзентацыя твораў сучаснай беларускай літаратуры.

Старонка “Казачная”. Прэзентацыя кнігі казак Надзеі Ясмінскі “Сем ружаў”

Старонка “Ваенная”. Прэзентацыя аповесці А.Адамовіча “Нямко”.

Старонка “Фантастычная”. Прэзентацыя кнігі Р.Баравіковай “Казкі астранаўта”

Старонка “Фальклорная”. Прэзентацыя твораў Бутрамеева і Г. Марчука.



Конкурс на лепшы буктрэйлер.

Конкурс відэа “Паэзія маёй душы” 

Дыплом ІІІ ступені на абласным конкурсе работ даследчага характару ў секцыі “Беларуская літаратура”

Наведванне беларускіх уікэндаў

Конкурс “Гістарычныя постаці”  

  

Іншыя мерапрыемствы….


Песня “Ветразь надзеі”

Ветразь надзеі нас кліча наперад,
Упэўнена імчымся на ім па жыцці.
У сэрцы трымаем моцную веру,
бо хочам шчаслівы шлях свой знайсці.
Завуць нас далёка шляхі і абсягі,
І сонца натхняе ляцець у вышыню.
Мы поўныя слова бацькоўскага прагі,
Кіруемся верай святой у дабрыню.
Нас продкаў славутых натхняюць памкненні,
Усе перашкоды мы зможам прайсці.
Каб тыя чароўныя жыцця імгненні
Па свету ўпустую не растрасці.

на словы ўдзельнікаў аб’яднання, музыка Мурашкі Ільі, 11 клас

Зімовая казка

Падаюць сняжынкі,
нібыта балерынкі,
Танцуючы прыгожа,
на зімовы дол.
Коўдраю бялюткай гэтыя іскрынкі
Ахінаюць мякка ўсіх бярозак ствол.
Кружачыся ў вальсе сяброўкі – завірухі,
На марозе ззяюць і блішчаць яны.
А лаза, ракітнік паўтараюць рухі,
Ствараючы ў прыродзе чароўныя таны.
Сонейка з усмешкай промнямі іграе, ладзячы мелодыю звонкую сваю,
А завея – маці пяшчотна апранае
Белую хусцінку на ўсю зямлю.

мастак Гарцава Ліза, 8 клас
Удзел у раённым конкурсе творчых работ “Пасленне настаўніку” (верасень 2016)

Настаўнікам роднай мовы

Настаўнікі роднай мовы!
Вам буду ўдзячны заўжды.
За тое, што далі аснову,
Мае ўзбагацілі гады.
Вы шчасцем напоўнілі спевы,
Родным, ласкавым, жывым,
Адным дарагім, запаветным,
Узнёслым і светлым такім.
У позірку вашым чыталіся
Толькі дабро і руплівасць.
Усім вы дапамагалі,
Дзякуй за вашу шчырасць!
Я веру: Бог паспрыяе вам
У ажыццяўленні мар і памкненняў.
Адбудзецца шмат добрых цудаў
На вялікім шляху здзяйсненняў.
Сустрэніце толькі жаданыя весці,
І сонца цяпло, і пяшчоту нябёс.
Птушкі спяваюць сімфоніі, песні,
Зоркі гараць, услаўляючы лёс.
А роднае слова жыве ў душы,
Лічу я яго сваім.
Дазвольце ж схіліць галаву мне
Перад вамі ў паклоне святым!

Аўтар: Лішай Дзмітрый, выпускнік школы, зараз студэнт 4 курса БДУ, гістарычнага факультэта
Удзел у раённым конкурсе літаратурных работ юных паэтаў і празаікаў “Слова ў пераплёце”,
прысвечанага 500-годдзю беларускага кнігадрукавання (кастрычнік 2016)

Наш Скарына

Наш славуты зямляк Скарына,
Мы заўсёды ўдзячны табе.
Слова роднае, як “паходню”,
нёс у народ у непрагляднай цьме.

Так імкнешся ты да навукі,
Што ў Кракаў вучыцца ідзеш.
А пасля яшчэ Вільня і Прага,
Нават Падую здзіўляеш.

Ты паэт - патрыёт і асветнік,
Беларускага слова штукар.
І ў Вільні вядомы, і ў Празе
Менавіта як першадрукар.

І вось шостага жніўня з’явіўся
Упершыню беларускі “Псалтыр”.
Людзям простым` ён стаў дапамогай,
Бо крыніцаю мудрасці быў.

Заснаваўшы друкарню ў Вільні,
Ты пакінуў нашчадкам свой плён:
Слова роднае ў пераплёце,
І за гэта зямны наш паклон.

А Цяпінскі Васіль, Сымон Будны-
Прадаўжальнікі справы тваёй.
Запавет той адзіны спраўлялі:
Неслі словы асветы з душой.

Адчуваем мы толькі гонар,
Што 500 год таму назад,
Хлопец з Полацка, наш Скарына,
Кнігадрук свой пачаць быў рад

Паповіч Вікторыя, 7 клас

Першадрукар

У слаўным Полацку, у сям’і Лукі Скарыны,
З’явіўся хлопчык - сонейка прамень,
Бо кожнай справай услаўляў Радзіму.
Характар меў ён моцны, як крамень.

Ён шлях прайшоў нялёгкі да навукі,
Усе перашкоды здолеў прайсці.
І свет адкрыць для беларускай мовы
І кнігам у будучыню шлях знайсці.

Хоціна Надзея, 6 класс

Нашы мерапрыемствы


Прэзентацыя паэтычнага зборніка “Ветразь надзеі”, май 2016 г.

Наведванне філіялу ўстановы “Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры” г. Мінск
 
Выстава да юбілею класіка “І зорка гарыць, і не вяне вянок”

11 класс

6 класс
Удзел у парадзе навук, прысвечаны Дню беларускай навукі (студзень)

Прэзентацыя кнігі казак Надзеі Ясмінскі “Сем ружаў” у бібліятэцы ўстановы

Расказваюць аб кнізе казак, лаўрэаце Прэміі імя Цёткі за
“Лепшы твор для дзяцей і падлеткаў” 2016 г. вучаніцы 6 класа Мацвеева Анастасія і Хоціна Надзея
Традыцыйная для нашай школы інсцэніроўка п’есы “Цар Ірад”
Конкурс “Віншавальная паштоўка Беларускай Мове” да Міжнароднага дня роднай мовы
Удзел у вучнёўскай школьнай канферэнцыі з работай па беларускай літаратуры “Вобраз дзяўчыны-сіраты ў народнай чарадзейнай казцы і кнізе Надзеі Ясмінскі “Сем ружаў”

Бiблiятэка

Усялякі асартымент нашай кнігарні

Бібліятэкар Ірына Яўгенаўна

Кнігі, якія падараваў вучням Сёмкаўскай школы беларускі пісьменнік Мікалай Чаргінец, пад час прэзентацыі кнігі “Операция “Кровь»

"Музей у чамадане". Экскурсавод: Пархімовіч В.Г.
Выстава "Кніга - скарбніца ведаў".
Рыхтуемся да выступлення на раённай канферэнцыі з работай "Вобраз дзяўчыны-сіраты ў народных чарадзейных казках і кнізе Надзеі Ясмінскі "Сем ружаў".
Віншуем удзельнікаў нашага аб'яднання з дыпломамі на ХХII раённым конкурсе работ даследчага характару.     У нас тры дыпломы!!!
Удзел у раённым конкурсе чытальнікаў "Гучы, матчына мова".
Здымаем буктрэйлер!!!